کتاب فرایند پیدایش بابیت و بهاییت از اندیشه شیخیه اثر عبدالرحیم غروی 1404

بی گمان شیخیه و موسس و بنیان گزار آن شیخ احمد احسائی و نایب جانشینش سید کاظم رشتی را بایستی آغازگر آیین بابیت و در امتداد آن بهاییت دانست. شیخ که همواره خود را ملهم به الهامات ربانی و اشراقات باطنی در سایه رویاهای کاشفه و منامات صادقه همچون انبیای غیر الوالعزم بنی اسراییل می دانست از روزی که کرسی زعامت حوزه کربلا را پایه نهاد با طرح مطالبی شاذ و فاقد هرگونه سابقه و ذکر در آثار و رسائل عالمان و فقیهان و متکلمان و محدثین شیعی برشالوده اشراقات نفسانی و خلجانات روحانی پایه گذار بدعتی شد که حوادثی ژرف و ماندگار در باور و ایمان و اعتقاد بسیاری از افراد به جای گذارد.

آنچه از آثار و مکاتیب شیخ و فرزندش شیخ محمد بر جای مانده است نامی از استادان و معلمان شیخ بر جای نمانده است. او مدعی بود که به هر مسئله غامضی و موضوع پیچیده ای که برایش پیش می آید هر امامی را که اراده می کرد در خواب می دید و جواب سئوالاتش را دریافت می کرد او حتی در اواخر عمر با شدت یافتن توهماتش علنا می سمعت عن الحجه از امام باقر علیه السلام شنیدم

گفت آنچه که جایگاه شیخ احسائی و سید رشتی را با دیگر عالمان و دانشمندان شیعی جدا و متمایز می سازد آن است که شیخ و سید هرگز از ریاضات شاق نفسانی و خلوات و مکاشفات توهم زای روحانی دست نکشیده و تن به محاوره و مجادله و مباحثه با عالمان و فقیهان نداده و حتی از هر گونه مصاحبت و مجالست و مخالطت با مکتب نجف و علمای اعلام حوزه نجف امتناع کردند.