کتاب جان پناه

کلمات می توانند معجزه کنند! می توانند روح بپاشند و نجات دهنده باشند. کلمات حتی آن بی ربط های شان هم حرف می زنند. اصلا همان بی ربط ها به جای همه نگفته هایی که محکم چسبیده اند به جایی ته جان آدم و به جای تمام دقایقی که پای سکوت حرام شده اند؛ حرف می زنند.بخشی از متن: پشت خیس از عرقش را روی خوشخواب سفید انداخت و این بار نگاهش روی لوستر بی ریخت و کج و معوج سقف قفل شد. ذهنش رفت برای مرور اتفاقات چند وقت اخیر کجا اشتباه کرده بودند؟ از کی اشتباه شروع شد؟ از کجا نفهمید که لبه پرتگاه ایستاده اند و به تلنگری آماده پرت شدن به ته دره؟ گفته بودند! خیلی پیش تر از این ها، اتمام حجت شان را کرده بودند که این جاده مسیر یک طرفه دارد. کاملا بی بازگشت، بی توقف و بی پشیمانی اما انگار او هیچ زمان معنای هیچ کدام شان را درک نکرده بود تا همین لحظه که سنگینی این دقایق داشتند معنای واقعی معلق بودن را در مغزش فرو می کردند و…