کتاب بدیل های سرمایه داری

جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک که در عمل قابل تحقق باشد چگونه است؟ فهرست کردن انبوه بی‌عدالتی‌های موجود سخت نیست: فقر، استثمار، بی‌ثباتی، بحران محیط زیست، نابرابری‌های ریشه‌ای…ولی آیا بدیلی عملی که بتوان بر این وضع ترجیح داد وجود دارد؟ مولفان بدیل‌های سرمایه‌داری هر کدام به نوبه‌ی خود تلاش میکنند نشان دهند که بدیلی عملی چگونه می‌تواند باشد. «اقتصاد مشارکتیِ» رابین هانل، با تمرکز بر شورایی کردن اداره‌ی محیط‌های اقتصادی، به شکلی ملموس بر این ایده خط بطلان می‌کشد که انتخابی به جز اقتصاد بازار یا برنامه‌ریزی متمرکز دولتی وجود ندارد. برنامه‌ریزی مشارکتی او به شیوه‌ای دموکراتیک راه سومی واقعی پیشنهاد می‌کند. در مقابل، اریک اُلین رایت تلاش میکند امکان‌های عملیِ افزایش قدرت اجتماعی را در همین بستر فعلی بررسی کند. او به طرح استراتژی‌ها و مدل‌هایی می‌پردازد که به واسطه‌ی آن‌ها قدرت اجتماعی می‌تواند بر قدرت دولتی و اقتصادی تفوق یابد. از خلال گفت‌وگوی همدلانه و موشکافانه‌ی این دو طیفی از مسائل و مشکلات مهم مطرح می‌شوند که در راه تحقق بدیل‌های ممکن وجود دارند.