کتاب دولت در نظام بین الملل اثر فتح الله رحیمی 1404

در همه رویکردهای سیاست بین‌الملل، دولت به‌عنوان بازیگر عمده مطرح است. دولت دارای شخصیت حقوقی است که در چارچوب حقوق بین‌الملل، حقوق و وظایفی دارد. دولت به‌شکل جدید آن از زمان انعقاد «قرارداد صلح وستفالیا» در سال 1648م، یعنی پس از پایان جنگ‌های 30ساله‌ی اروپا که میان کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها جریان داشت پا به عرصه‌ی وجود نهاد. از آثار عهدنامه‌ی مزبور، ظهور واحدهای مستقل جدید، توجه بیشتر به حقوق بین‌الملل، برقراری موازنه قدرت و تقویت امنیت دسته‌جمعی بود. نظام بین‌المللی در ابتدا بیشتر نظامی اروپایی بود و سپس به نظامی جهانی و بین‌المللی تبدیل شد. برای آنکه نقش دولت را در سیاست بین‌الملل مشخص کنیم، ضروری است عناصر متشکل آن یعنی مردم، سرزمین، حکومت و حاکمیت را بررسی کرده، تحولاتی که در کارکرد هر یک از آن‌ها پدید آمده است را تجزیه‌وتحلیل نماییم که در کتاب به آن پرداخته شده و مسئولیت دولت در قبال ارتکاب اعمال متخلفانه بین‌المللی، بررسی شده است.